Dlaczego warto wybrać marki Premium (TIMKEN, SKF, FAG, NSK)?

W układach parowanych kluczowa jest powtarzalność mikronowa. Wybierając liderów rynku, inwestujesz w bezawaryjność:

• TIMKEN (USA): Niekwestionowany lider technologii stożkowej. Zestawy parowane TIMKEN charakteryzują się unikalną technologią obróbki stali, co pozwala na przenoszenie największych momentów wywracających w branży.

• SKF & FAG (Europa): Oferują zestawy w standardzie Explorer (SKF) oraz X-life (FAG). Cechują się one zoptymalizowaną geometrią styku wałeczków, co redukuje tarcie i wydzielanie ciepła.

• NSK & KOYO (Japonia): Japońska precyzja gwarantuje najwyższą czystość stali, co przekłada się na rekordową trwałość zmęczeniową w trudnych warunkach pracy.

• SNR (Francja): Specjalista od obciążeń dynamicznych, oferujący doskonałe zestawy do piast i przekładni o wysokiej kulturze pracy.

Konfiguracje Montażowe: Układy O, X oraz Tandem

Dobór odpowiedniego układu parowania decyduje o sztywności i zdolności łożyska do przejmowania sił:

1. Układ „O” (Back-to-Back): Linie działania sił rozchodzą się na zewnątrz. Zapewnia to maksymalną sztywność i odporność na momenty wywracające. Idealny do kół i wałów o krótkim podparciu.

2. Układ „X” (Face-to-Face): Linie działania sił zbiegają się do środka. Układ ten jest bardziej odporny na błędy współosiowości i ugięcia wału.

3. Układ Tandem: Oba łożyska są skierowane w tym samym kierunku. Stosowany, gdy siła osiowa w jednym kierunku jest ekstremalnie duża i musi zostać rozłożona na dwa łożyska.

Ważne: Łożyska w zestawach parowanych posiadają specjalne numery seryjne i znaki parowania. Należy je montować wyłącznie jako kompletne zestawy dostarczone przez producenta.

Kluczowe zalety stosowania łożysk parowanych

• Fabrycznie ustalony luz/napięcie: Brak konieczności stosowania podkładek dystansowych i skomplikowanych pomiarów podczas montażu.

• Wyższa nośność: Przenoszą znacznie większe siły niż pojedyncze łożysko o tych samych wymiarach.

• Dłuższy czas eksploatacji: Dzięki idealnemu dopasowaniu wałeczków, oba łożyska zużywają się równomiernie.

• Stabilność termiczna: Precyzyjne parowanie marek takich jak FAG czy SKF zapobiega przegrzewaniu się węzła pod dużym obciążeniem.

Zastosowanie – Gdzie wymagana jest najwyższa sztywność?

Zestawy parowane są niezastąpione w:

• Przekładniach przemysłowych o dużej mocy.

• Piastach pojazdów ciężarowych i maszyn budowlanych.

• Wrzecionach obrabiarek, gdzie wymagana jest bezluzowa praca.

• Walcarkach i maszynach papierniczych.

FAQ – Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę sam sparować dwa dowolne łożyska stożkowe? Nie zaleca się tego. Łożyska parowane fabrycznie (np. TIMKEN czy SKF) są szlifowane jako komplet. Samodzielne zestawienie dwóch losowych łożysk może prowadzić do nierównomiernego obciążenia, co skutkuje błyskawicznym zniszczeniem bieżni.

Co oznacza pierścień dystansowy w zestawie? Wiele zestawów parowanych posiada precyzyjnie oszlifowany pierścień dystansowy (między pierścieniami wewnętrznymi lub zewnętrznymi). To on definiuje luz lub napięcie wstępne całego zestawu.

Jak odczytać oznaczenia zestawów parowanych? Każdy producent ma własny system (np. DF, DB, DT u NSK/SKF). Nasi specjaliści pomogą Ci rozszyfrować kody producentów i dobrać odpowiednik Premium.

Profesjonalne Wsparcie Techniczne

Nie wiesz, czy Twoja aplikacja wymaga układu X, czy O? Nasi inżynierowie pomogą Ci dobrać optymalny zestaw marek TIMKEN, SKF, FAG lub NSK.

Łożyskowania w układzie „X”

W zespołach łożysk ustawionych w układzie „X” występuje tylko jeden pierścień pośredni umieszczony pomiędzy pierścieniami zewnętrznymi († rys. a), dzięki czemu produkcja zestawów jest stosunkowo prosta. W łożyskowaniach w układzie „X” linie styku zbiegają się w kierunku osi łożyska. Obciążenia osiowe mogą być przenoszone w obu kierunkach, ale zawsze tylko przez jedno łożysko.

Łożyskowania w układzie „O”

W zespołach łożysk ustawionych w układzie „O” († rys. b) występują dwa pierścienie pośrednie umieszczone zarówno pomiędzy pierścieniami wewnętrznymi, jak i zewnętrznymi. Rozwiązanie to jest droższe niż w przypadku łożysk w układzie „X”. W łożyskowaniach w układzie „O” linie styku rozbiegają się w kierunku osi łożyska, dzięki czemu uzyskujemy stosunkowo sztywne łożyskowanie zdolne do przenoszenia także momentów wywrotnych. Obciążenia osiowe mogą być przenoszone w obu kierunkach, ale zawsze tylko przez jedno łożysko.

Łożyskowania w układzie tandem

Zespoły łożysk ustawionych w układzie tandem są rzadko stosowane i także wymagają dwóch pierścieni pośrednich pomiędzy pierścieniami wewnętrznymi i zewnętrznymi († rys. c). W układzie tandem linie styku są do siebie równoległe, przez co obciążenia osiowe i promieniowe rozkładają się równomiernie na oba łożyska. Para łożysk może przenosić obciążenia osiowe tylko w jednym kierunku i powinna być nastawiona w stosunku do trzeciego łożyska, które może przenosić obciążenie w przeciwnym kierunku.